{"id":5353,"date":"2013-12-20T12:12:17","date_gmt":"2013-12-20T11:12:17","guid":{"rendered":"http:\/\/basisinkomen.nl\/wp\/?p=5353"},"modified":"2013-12-20T12:12:17","modified_gmt":"2013-12-20T11:12:17","slug":"de-invoering-van-een-universeel-inkomen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/basisinkomen.org\/obi\/de-invoering-van-een-universeel-inkomen\/","title":{"rendered":"De invoering van een universeel inkomen"},"content":{"rendered":"

\"Le_Monde_logo\"<\/a>Philippe van Parijs, (Belgisch filosoof en econoom), stuurde ons onlangs het volgende bericht :<\/p>\n

\u201cDe Franse president, Fran\u00e7ois Hollande, heeft het Commissariat g\u00e9n\u00e9ral \u00e0 la\u00a0strategie et \u00e0 la prospective (CGSP, een adviesorgaan van de Eerste Minister,\u00a0FB), opgericht door Jean Monnet na de Tweede Wereldoorlog, opdracht gegeven\u00a0om het “Franse sociale model” diepgaand te heroverwegen. De huidige president,\u00a0Jean Pisani-Ferry, heeft me gevraagd om een kort stukje te schrijven over het\u00a0basisinkomen voor een paginagrote reportage “R\u00e9inventer le mod\u00e8le social\u00a0fran\u00e7ais”, dat morgen (13 dec. 2013 red.) in Le Monde wordt gepubliceerd. Ik ben er in geslaagd om er\u00a0een verwijzing naar de ECI-campagne en de website in te stoppen.<\/p>\n

Veel succes op alle andere fronten,<\/p>\n

Philippe\u201d<\/p><\/blockquote>\n

<\/p>\n

De invoering van een universeel inkomen<\/strong><\/p>\n

Om onze sociale modellen te verbeteren, om ze te redden zelfs, kunnen we wel wat beters\u00a0doen dan ons vast te klampen aan wat we nu hebben. We moeten ze zo hervormen dat\u00a0we gedurende ons hele leven flexibel tussen werk, opleiding en onbetaalde bezigheden\u00a0binnen en buiten de familiekring kunnen schakelen.<\/p>\n

Om deze flexibiliteit te bereiken zal de focus van het hoger onderwijs minder moeten\u00a0liggen bij de startkwalificatie bestemd voor jong volwassenen, zal de arbeidswetgeving\u00a0zo aangepast moeten worden dat kiezen voor parttime werk makkelijker wordt en zal\u00a0een vriendelijke stedelijke planning, die de informele solidariteit in buurten aanmoedigt,\u00a0bevorderd moeten worden. Maar het zal ook nodig zijn om onder het gebouw van de\u00a0inkomensverdeling een onvoorwaardelijke basis te leggen, een bescheiden inkomen\u00a0dat aan iedereen wordt uitbetaald: werknemer, werkloze, gepensioneerde, student,\u00a0thuiswerkende ouder of anderszins.<\/p>\n

Dit inkomen moet universeel zijn \u2013 het wordt aan rijken en armen gegeven – zodat het\u00a0makkelijker is om ja te zeggen tegen activiteiten die niet of slecht betaald worden maar wel\u00a0de moeite waard zijn, zoals stages en banen waarvan de onmiddellijke netto productiviteit\u00a0laag is, maar die substantieel bijdragen aan ontwikkeling.<\/p>\n

Dit inkomen moet ook onvoorwaardelijk zijn \u2013 het wordt verleend aan zowel vrijwillig\u00a0werklozen als aan onvrijwillig werklozen – zodat het ook makkelijker wordt om nee te\u00a0zeggen tegen kwalitatief slechte banen die weinig beloven in termen van opleiding en\u00a0promotie.<\/p>\n

Ontwikkeling van menselijk kapitaal<\/p>\n

Een dergelijk inkomen is de kern van een ge\u00ebmancipeerde versie van de actieve\u00a0welvaartsstaat, een versie die op intelligente wijze inzet op de ontwikkeling van\u00a0menselijk kapitaal in plaats van niet gekozen banen dwingend op te leggen. Maar is\u00a0die onvoorwaardelijkheid niet verschrikkelijk onrechtvaardig? Moet onze collectieve\u00a0vrijgevigheid niet uit principe voorbehouden zijn aan diegenen die graag willen werken\u00a0maar dat niet kunnen?<\/p>\n

Ongetwijfeld, als we rechtvaardigheid slechts begrijpen als een manier om solidariteit\u00a0te tonen, zekerheid voor allen voor de risico’s waaraan iedereen is blootgesteld. Maar\u00a0rechtvaardigheid heeft een diepere betekenis: een billijke verdeling van zeer ongelijke\u00a0gaven die we te danken hebben aan het toevallige krachtenspel van onze talenten,\u00a0onze familie-achtergrond, de buurt en het land waar we opgroeiden en vele andere\u00a0levensomstandigheden. Een bescheiden onvoorwaardelijk inkomen is gewoon een\u00a0effectieve manier om een deel van deze gaven eerlijk te verdelen.<\/p>\n

Het idee is niet nieuw. Maar het geniet tegenwoordig in Europa een ongekende\u00a0populariteit. Na de overhandiging in oktober jongstleden van de 100.000 benodigde\u00a0handtekeningen, moet de Zwitserse overheid binnen twee jaar een nationaal referendum\u00a0organiseren over het voorstel om \u201ceen onvoorwaardelijk basisinkomen dat de hele\u00a0bevolking de mogelijkheid biedt om een waardig leven te leiden en deel te nemen aan het\u00a0openbare leven” in te voeren.<\/p>\n

Tegelijkertijd is in de meeste EU-lidstaten het Europees Burgerinitiatief\u00a0(basicincome2013.eu) d\u00e9 gelegenheid om op een ongekende schaal te debatteren.\u00a0Een radicaal idee? Ongetwijfeld. Maar ook essentieel om de hoop op een sociaal model\u00a0dat beter voldoet aan zowel eisen van rechtvaardigheid als aan de zorg voor effici\u00ebntie\u00a0geloofwaardigheid te verlenen.<\/p>\n